NEON amuseert met doldwaze klucht

 

HEERDE – De steeds complexere samenleving heeft behoefte om zo af en toe de spanningen die dat oproept van zich af te schudden. Volkse humor is daarbij een geëigend middel. Het blijkt uit de grote belangstelling voor jaarlijkse uitvoeringen van lokale toneelverenigingen. NEON is er zo één die deze taak verstaat.

Geen drama's, geen hersenkrakers maar hersenloze kluchten, met hap slik teksten die doldwaze situaties over de lippen brengen. Een avondje dom lachen dus, is een minder vleiende weergave. 'Herrie in het hospitaal' van Edward Bastiaansen is een stuk dat hoog scoort op de lijst van tranen trekkend toneel. Het laat zich verstaan dat een clustering van dokters, zusters en patiënten zich bij uitstek leent voor humor van de bovenste plank. Bastiaansen rekt de fantasie op, verbindt er ook nog eens een hilarische plot aan. Mannen bang voor een prik, uitdagende verpleegsters die zowel naar de geneesheer als de mannen die ze onder handen hebben de charme in de strijd gooien. Wanneer je dat mengt met het aloude gegeven van aasgieren die uit zijn op de buit die ze een senior in de familie willen ontfutselen ontstaat een aaneenschakeling van momenten die een aanslag doen op de lachspieren.

Inleven

Zelfs het emotieloos oplepelen van volzinnen al toereikend om het publiek te vermaken. NEON volstaat daar niet mee. Ze mag zich verheugen in een verjonging van het bestand, hetgeen ook offers vraagt. Bijvoorbeeld in het verminderd gebruik van de streektaal, omdat de jeugd-van-nu er niet mee is opgegroeid. Alleen Michel Nooteboom gaat er wat dat betreft vol voor. En daarmee noemen we gelijk de uitblinker op de planken. De rol van een patiënt die lak heeft aan alles en iedereen is hem op het lijf geschreven. Hij IS in dit stuk die clowneske man, geeft dictie en mimiek mee die lachsalvo's aaneen schakelen als kogels uit een mitrailleur. Uiteraard doe je de overige acteurs en actrices tekort als je alle credits naar hem toeschuift. Ieder scoort naar vermogen, waarbij een enkele hapering om het zo maar eens te zeggen geen alarmbellen doet rinkelen bij de dokter. Je hebt te maken met leeftijden en die sluiten niet altijd aan bij de personages die je moet neerzetten. Regisseur Hetty Remmerts smeedt van de mensen naast Michel (Chistiaan Pieters, Frank Bonhof, Miranda ter Weele (ook één die acteren in het bloed heeft), Rona van Zanten, Willem Smienk en Marian Schuurmaneen hecht team, waarvan het plezier in acteren van de gezichten afstraalt. Edith van Renselaar (debiterend souffleuse) en Marjan Nooteboom (grime) leveren hun aandeel aan een avond van de lach. Isala staat garant voor en treffend decor, de toneelbouwers Johan Kers, Henk Konijnenberg, Henk Harmsen en Henk van Bemmel) zorgen dat het allemaal op z'n plaats komt. Camerawerk is van Henk Roke. In de komende weken zal Heerde nog een aantal keren de gelegenheid hebben om alle ernst opzij te zetten en zich onder te dompelen in de.luim.

Dick van der Veen