Kinderen Aalt van Vemde maken samen een bijzonder boek

 

De Remboe: herinneringen aan

een uniek vakantieoord in Epe

 

Dinsdag 11 september 1945.

Het is opnieuw koud en druilerig als Aalt (34) naar zijn voormalige kippenschuur loopt. Na de oorlog zijn er bijna geen kippen te krijgen en handel zit er dus al helemaal niet in. Daarom is hij begonnen met het kweken van witte muizen die hij kan verkopen aan een laboratorium in Leiden die de muizen nodig heeft voor vivisectie. Maar de sterfte onder de jonge muizen is veel te groot.

Ook nu ziet Aalt dat er weer veel dode muizen in de hokjes liggen en hij beseft dat hij op deze manier niet kan zorgen voor zijn gezin met 3 kleine kinderen. En hij neemt een besluit.

De oorlog en het ondergrondse verzet hebben veel met hem gedaan en al direct na de bevrijding loopt hij rond met de gedachte dat vrijheid gevierd moet worden. Ook de weinige vakantiedagen  die de arbeiders hebben zouden ze buiten de stad, in de natuur dus, moeten kunnen doorbrengen.

Die ochtend besluit Aalt om dat idee concreet te maken. Hij gaat die kippenschuur met bordkarton verbouwen tot 14 kleine kamertjes waarin mensen kunnen slapen. De Remboe is geboren.

 

“Natuurlijk hebben wij altijd wel beseft dat we op een bijzondere plek zijn opgegroeid en dat de Remboe geen gewone camping is geweest, maar hoe bijzonder, dat zijn we eigenlijk pas echt gaan beseffen de afgelopen jaren toen er steeds meer verhalen kwamen over de viering van 75 jaar bevrijding van Nederland. Dan ga je toch terugkijken op het begin van de wederopbouw en dan zie je hoe de Remboe als idealistisch project perfect paste bij initiatieven die er werden genomen tot verheffing van de arbeidersklasse zoals dat toen heette”.

Aan het woord is Pieter van Vemde (71) één van de 8 kinderen van Aalt van Vemde. Samen hebben ze besloten om een boek te maken van dat bijzondere vakantieoord in Epe, midden op de Veluwe.

“We zijn steeds meer gaan beseffen hoe bijzonder de Remboe geweest is voor de vele duizenden vakantiegangers die er geweest zijn in de 20 jaar dat de Remboe bestaan heeft.”

Want als Aalt van Vemde in 1965 overlijdt, hij is dan pas 53, dan blijkt dat zonder hem de Remboe niet in deze vorm kan voortbestaan. De Remboe wordt verkocht en zal in de jaren daarna een gewoon vakantiepark worden.

 

“Meer nog dan uit onze eigen ervaring, wij woonden er tenslotte, weten we ook van reacties die we nu krijgen van mensen uit het hele land die als kind op de Remboe zijn geweest, dat die vakanties voor hen een onvergetelijke ervaring zijn geweest. En dat het veel meer een beleving dan zomaar een mooie vakantie is geweest” zegt Els van Vemde. Ze woont nu al meer dan 40 jaar in Berlijn en heeft daar, in de multiculturele wijk Kreuzberg, een beetje zo’n zelfde saamhorigheidsgevoel meegemaakt.  Zij is ook een van degenen die nog bevriend is met enkele oudgasten zoals Ineke Molenaar (70) een huisarts in ruste uit Groningen. “Ineke kwam met haar ouders en broertje en zusje elk jaar op vakantie naar de Remboe en zegt nog steeds dat die vakantie voor het hele gezin het absolute hoogtepunt van het jaar was. En dat zal ongetwijfeld voor heel veel mensen, ook nu nog steeds, het geval zijn. Want ’s zomers kwamen er duizenden gasten, meer dan  5.000 per seizoen, naar de Remboe. De kinderen-van-toen zijn nu rond de 70 jaar”.

 

De hokjes in de kippenschuur werden al snel aangevuld met rieten hutjes met daarin zelf getimmerde tafels, stoelen, bedden en strozakken. Eenvoud was het uitgangspunt, niet alleen omdat dat paste in de tijdgeest en het dicht bij de natuur zijn, maar vooral ook omdat alles zo goedkoop mogelijk moest.

Want Aalt vond dat arbeiders uit de grote steden met weinig geld een vakantie het hardst nodig hadden. Niet de winst, maar lage prijzen staan voorop. Middelpunt van het vakantieoord is een grote kantine. Om vrouwen ook vakantie te gunnen kan er tegen kostprijs aan lange tafels een warme maaltijd worden gegeten. Elke avond is daar iets te doen (Bonte Avond, Volksdansen, Film, Voordracht, etc.) waar bijna alle gasten aan meedoen.

“Al snel ontstond er een soort grote Remboefamilie met veel gasten, die elk jaar terugkwamen. Geef vooral de kinderen oude kleren aan en geef ze de vrijheid, zei Aalt. Ouders zagen hun kinderen soms de hele dag niet. Ze speelden met vriendjes en vriendinnetjes en kregen altijd wel ergens een boterham van een ‘oom of tante’. Niemand maakte zich daar echt druk over kennelijk. Het ging altijd goed”, aldus Els van Vemde.

 

“Het idee om een boek te maken ging de afgelopen jaren steeds meer leven, en dan vooral een fotoboek, omdat er gelukkig nog ruim duizend foto’s uit die tijd bewaard zijn gebleven. Juistl die foto’s scheppen een beeld van de saamhorigheid en de onbezorgdheid die er heerste.

In 2019 zijn we, de kinderen van Aalt, gezamenlijk aan de slag gegaan om dit unieke project in een boek vast te leggen. In de contacten met oudgasten bleek steeds weer de onuitwisbare indruk die de Remboe van die tijd bij hen heeft achtergelaten. 

We denken dat er, verspreid door heel Nederland, nog veel mensen zijn die zo’n bijzondere herinnering hebben aan de Remboe. Maar het boek moest er ook komen, omdat de Remboe een uniek sociaal project is geweest. Het verdient een plekje in de sociaal-culturele geschiedenis van die naoorlogse periode. Wellicht kon het alleen ontstaan in de geest van die tijd, maar het heeft ook voor onze tijd betekenis nu we nadenken over doorgeslagen kapitalisme waarin alles in geld wordt uitgedrukt”, aldus Pieter van Vemde.

Om die reden hebben de kinderen Van Vemde besloten om het boek volledig in eigen beheer te maken en te laten drukken. “En we verkopen het tegen de kostprijs omdat we vinden dat dat past in de geest van de Remboe”.

                                                         

Kijk voor meer informatie op www.remboeboek.nl