Pareltjes van Normandië

 

Uit verleden en ‘t heden

 

(Door Dick van der Veen)

 

ROUEN – De bekoringen van Normandië strekken zich uit over verleden, heden en toekomst. Anders gezegd: een regio met een rijke historie bruist, met een open oog voor wat de morgen behoeft.

Het imponerende verleden van Rouen, de herwonnen vitaliteit van Le Havre, de  machtige krijtrotsen van Etretat,  de flonkering van de luxe badplaats Deauville en uiteraard de bekendste abdij van Frankrijk, de  Mont Saint Michel. Het zijn even zoveel krenten in de pap, naast een aantal rozijnen die we voor een andere gelegenheid bewaren. Dan denken we aan de  invallen van eerst de Vikingen en daarna de geallieerden in juni 1944 markeren twee belangrijke feiten in de wereldgeschiedenis.  De hieraan gelieerde musea en Memorials, de invasiestranden, de hoogstandjes op het vlak van architectuur, cultuur en natuur naast de Normandische keuken.

 

LE HAVRE

 

We beginnen in het departement  Seine Maritime, een van de vijf die onder de noemer Normandië zijn geschoven. Petje af voor de wijze waarop Le Havre, deze Top-Drie- havenstad zich uit de duisternis van de Tweede Wereldoorlog oprichtte. Er bleef nagenoeg geen steen op de ander bij de bombardementen. In hoog tempo ontwierp Auguste Perret het nieuwe centrum. Hij schonk 133 hectare nieuw leven. De poëet-in-beton, (gebouwen opgetrokken uit beton vermengd met zand)  rondde zijn unieke prestatie af met de bouw van de Sint Jozef kerk, een kathedraal gelijk. De vorm van een lantaarn koos hij niet zo maar: het is een baken voor de scheepvaart, een lichtend voorbeeld van het elan waarmee de stad de schouders rechtte. Buitengewoon zijn de 6.500 stukjes glas-in-lood die het gebouw doen meekleuren met de weersomstandigheden. De inwijding in 1964 vormde de afsluiting van een periode waarin met tomeloze vaart het geschonden gezicht fleur en kleur werd gegeven. De Unesco haastte zich om het als eerste 20e eeuwse schepping als wereldcultuurerfgoed te bestempelen.

 “Kom op, ik zal je laten zien waar we hier mee bezig zijn.” Frédérique Quemion, commercieel manager van de VVV, zwaait de deur van haar mobiel open en neemt ons mee voor een middagje vol verrassingen. Le Havre is ook en vooral een congresstad. Een oude versleten wijk   rondom le Quai de la Réunion krijgt blos op de wangen. Neem het Docks Café, dat 15.600 m² expositieruimte offreert ofwel 8.000 bezoekers kan ontvangen. Naast allerlei kleinere zalen overigens. En de Docks Océan is een tempel voor sport en cultuur met een capaciteit voor 400 tot 3.000 mensen. Stokoude pakhuizen in staat van verval maken plek voor winkelcentra.

“En nu een snufje cultuur”. Frédérique toert op haar ‘vrije’ zaterdag naar het Art Sport Café waar kunst en sport harmonieus ineen vloeien. Even later opent ze  aan de rand van de haven de deuren van Musée Malraux., bakermat van het Franse impressionisme. Ook hier veel ruimte voor congressen.

“Het stadhuis zit dicht, maar ik heb de sleutel”. Dat is boffen, want het uitzicht wat zich in het topje van de 74 meter hoge toren van het stadhuis ontvouwt is majestueus. De schepping van Perret straalt in het licht van de najaarszon. Een moderne naoorlogse stad die er wezen mag. De kathedraal Notre Dame (16e-17e eeuws) is één van de weinige gebouwen die aan het bombardement ontkwamen.

Dineren in restaurant Roi Léopold aan de Place Clemenceau is een genot. “Jullie zitten daar eerste klas”, zegt Frédérique geen woord teveel. Het uitzicht op de boulevard en 600 meter zandstrand, maar meer nog op binnenkomende en vertrekkende oceaanreuzen, is adembenemend. Eigenlijk doet het er dan niet eens zoveel toe wat je eet. Het is hier in het weekend  vechten voor een plekje.

De overnachting in het viersterren Pasino, inclusief Casino, is het toefje slagroom. Het staat aan de Place Jules Ferry op de plek van het voormalige beursgebouw. Een schepping van de architecten Zavaroni, Louvet en Dechenaud. Zalen voor congressen, feesten en partijen, voorzien van de jongste trouvailles op het gebied van ICTO, welles, spa, fitness en in het seizoen elke avond topamusement. Pal voor het Bassin du Commerce, een fraaie waterpartij.

 

Inlichtingen over groepsreizen, congressen en rondleidingen

Contact@lehavretourisme.com

Telefoon: 0033 2 32 74 04 04

Fax: 0033 2 35 42 38 39

 

 

ETRETAT

 

Het departement Seine-Maritime geniet vooral bekendheid door de kuststreek. Krijtrotsen en keienstranden van Etretat, Fécamp en Dieppe. We kiezen voor de eerste. Plaats de auto op het plein voor het fraai ‘ombloemde’ stadhuis,  daal af door de winkelstraat en….wawww….. geniet van het panorama dat zich daarna ontvouwt. Links en rechts opwindende veelkleurige rotspartijen. Ervoor ligt een brede gordel van smetteloos witte keien.  Tussen de rotsen ter linkerzijde een 18 holes golfbaan, één van de allermooiste van Frankrijk. De aantrekkingskracht van het kronkelpad naarde krijtrotsen is onweerstaanbaar. Achter iedere bocht een ander uitzicht, het één nog fraaier dan het ander. Eenmaal boven trekt de Kapel Notre-Dame de la Garde de aandacht. In 1854 nam de bevolking het initiatief om een kapel te wijden aan de heilige Maagd Maria.  Zeelui brachten de bouwmaterialen met de handen of op de rug naar boven, honderden treden op en neer. De kerk werd in augustus 1942 volledig verwoest. Op 22 augustus 1950 nam men de herbouw in gebruik. Iets buiten de stad, in de richting Fécamp, staat kasteel  Les Aygues, voormalige zomerresidentie van het Spaanse koningshuis. Het interieur bevat kunst uit het huis Bourbon en andere Europese vorstenhuizen. Niet te missen  het museum dat recht doet aan de nobele meesterdief Arsène Lupin, de schepping van Maurice Leblanc. In 45 minuten praat de stem van Georges Descrières je bij over deze amusante figuur en ontvouwt hem indachtig het geheim van de holle naald. Etretat  stond model voor schrijvers en schilders van naam, zoals Claude Monet, Gustave Courbet, Guy de Maupassant en Jacques Offenbach. Bekijk de krijtrotsen ook eens vanaf het water, bijvoorbeeld van de 26-meter lange ‘Tante Fine’, een boot met 170 m² zeil, die regelmatig het ruime sop kiest vanuit Fécamp.

 

Inlichtingen

www.arsene-lupin.com

Le Clos Arsène Lupin

15 rue Guy de Maupassant

76 790 Etretat

 

ROUEN

 

Nathalie Brantjes, zo Hollands als Nederland zijn kan, trakteert op een ‘rondje Rouen’. “Ik woon zelf in de omgeving. Runt daar een chambre d’hôte, waar ze nogal wat gasten uit haar vaderland ontvangt. “Ik houd van deze stad. Heb er jarenlang een bloemenwinkel gehad op een plein in de omgeving van de kathedraal. Mijn werkgever heeft ze laten versloffen. Ik heb me zo ingegraven in de geschiedenis dat de VVV me inhuurt als er bezoek uit de Lage Landen komt.”

En inderdaad, in de drie uren die volgen vertelt ze honderduit over de vele interessante aspecten van de hoofdstad van Normandië, die van de 13e tot de 16e eeuw de tweede stad van Frankrijk was. Het cultureel erfgoed is uniek. Beroemdheden als Pierre Corneille, Gustave Flaubert, Maurice Leblanc (die van de creatie meesterdief Lupin), ontdekkingsreiziger Cavelier de La Salle hadden er hun wieg staan. De kathedraal Notre-Dame is wat ons betreft de mooiste van Frankrijk. Ze is 137 meter lang en 24 meter breed. De spitstoren in gietijzer (151 meter) is de hoogste van het land. Een schip dat zich over vier verdiepingen uitstrekt5  De hele ontwikkelingsgang van de gotiek is er uit af te lezen. Van de 11e eeuw tot aan begin 16e eeuw zijn elementen terug te vinden. Claude Monet maakte alleen van de westelijke façade 30 schilderijen! Neem de tijd voor het bezichtigen van de vele kunstwerken, voor de architectonische pracht en praal, voor de Saint-Romain-, de Boter- en de Vieringtoren en het transept. Geniet van de prachtige glas-in-loodramen (13e eeuw) en het charmante koor. Daar bevinden zich de stoffelijke resten van de hertogen van Normandië en Richard Leeuwenhart.

 Dertig procent van het indrukwekkende gebouw werd verwoest door bombardementen. Dit en veel eerder de plunderende Vikingen konden hetgeen zegeningen van de Middeleeuwse grandeur niet wegvagen.

Rondom de kathedraal 2.000 vakwerkhuizen met opvallende uitkragingen. Hoewel op 120 kilometer van de Atlantische Oceaan gelegen is het de 5e haven van Frankrijk.  Een wandeling door de oude stad is een feest. Oostelijk van de kathedraal het aartsbisschoppelijk paleis,  de Fierte Saint-Romain naast de lakenmarkt, het voormalige Bureau van financiën., tegenover de kathedraal, is een erfstuk uit de Renaissance. Daarin is thans de VVV gevestigd. , Ten noorden eveneens een fraaie Renaissancegebouw. Verder schilderachtige Rue Saint-Romain  en de wijk Saint-Maclou met als uithangbord het Astrium dat staat op de plek waar in de 14e eeuw werd begraven. Toen het kerkhof vol was sloot men het in met drie galerijen, met de dakconstructie als knekelhuis. De latere vierde galerije en de drie eerdere deden daarna dienst als school. Alles in beeld en gebouwen herinnert aan de dood. Verder naar de wijk Saint-Ouen met honderden vakwerkhuizen en de kerk Saint-Ouen (op de plek van een Merovingische basiliek) die tussen 1318-1594 werd gerealiseerd).  Oogverblindend mooi is de stadsklok Gros-Horloge aan de gelijknamige straat, levensader van Rouen.  Het 14e eeuwse uurwerk bevindt zich op de oorspronkelijke plaats. Vergeet niet het paleis van justitie, het oude marktplein, de wijken Saint-Patrice, Bouvreuil, de vele musea en patriciërshuizen.

 

Jeanne d’Arc

 

Rouen is nauw verweven met de tragische dood van Jeanne d’Arc, de boerendochter uit Domrémy , die Frankrijk het geloof in eigen kracht terug schonk en  als Maagd van Orléans deze stadre, Tours, Auxerre en Trojes bevrijdde van het Engelse juk in de 100-jarig oorlog. Ze bracht Karel VIIe op de troon, viel in de handen van de Bourgondiërs, gelieerd met de Engelsen. De 19-jarige Jeanne met haar visioenen werd als  ketter, heks en afgodendienares na een schijnproces voor de ogen van een menigte 30 mei 1431 op de Place du Vieux-Marché op de brandstapel geplaatst. De schandvlek-van-Rouen werd in 1456 uitgewist toen men op verzoek van Jeannes moeder de veroordeling nietig bevonden. In 1920 is ze heilig verklaard en riep het Franse parlement haar uit tot heldin.  Zowel de veroordeling als de rehabilitatie staan in de vloer van de kathedraal gebeiteld.

 

Op de plek van de brandstapel staat een herinneringsbord, het is het plantsoen van de Sainte-Jeanna d’Arc kerk, die op 27 mei 1979 werd gewijd. Op 20 mei viert men hier haar feestdag. Heel Frankrijk viert de tweede zondag van mei haar heldendaad naar aanleiding van de bevrijding van Orléans op 8 mei 1429. In de kerk trekken de glas-in-loodramen (renaissance)alle aandacht.  Ze komen uit het koor van de kerk Saint-Vincent die in 1944 plat gegooid werd.

Wie een bijzondere culinaire ervaring op wil doen dineert in hotel De Dieppe, schuin tegenover het centraal station in Rouen. Hier bereidt men eend op een bijzondere wijze. Het huis kreeg er een hoge onderscheiding voor. De bereiding van Canard à la presse is een bezienswaardigheid op zich. De meester-kok perst, flambeert en kookt aan tafel. Vooraf reserveren!

 

Inlichtingen

www.rouentourisme.com

25, place de la Cathédrale

BP 666 76008 Rouen Cedex 1

Telefoon: 0033 2 32 08 32 40

Accueil@rouentourisme.com

 

EANA-parc

 

Het kost moeite om je uit de omstrengeling van Rouen los te maken. Er is zoveel meer te zien dan één enkele dag kan verdragen. De volgende attractie wacht: het gloednieuwe EANA-parc aan de overkant van de Seine. Via Bolbec, Lillebonne en twee prachtige bruggen van groteske afmetingen komen we er. Het is aangelegd in de schaduw van een 17e eeuws Cisterciënzer klooster en met 60 hectare. Het richt zich in tal van facetten op de verbondenheid tussen mens en natuur. Gelardeerd met experimenten  die zijn afgestemd op volwassenen en kinderen. Tuinen met planten uit alle werelddelen. Tal van noviteiten schuiven voorbij naast bespiegelingen op hetgeen ons te wachten staat. Een ode aan gelauwerde projecten op het gebied van duurzaamheid, verwerkt in opwindende spelelementen. Diverse zalen voor congressen, restaurants, gratis parkeergelegenheid, naburige campings: een attractie die zichzelf de komende jaren zal bewijzen.

Inlichtingen

Scolaires@eana.fr

Groupes@enana.fr

Telefoon 0033 2 32 84 64 64

Route de l’Abbaye

76210 Gruchet La Valasse

 

DEAUVILLE

 

We verlaten het departement om in te steken bij Calvados. De naam tevens van de beroemde appellikeur. Bekend van de invasiestranden, Caen en illustere badplaatsen als Deauville. Hier staat  het Centre International, een zalen- en congrescentrum van internationale allure. (18.000 m²)   Zalen van 25m² tot 1.500 m² voorzien van verfijnde technologie. In het seizoen zijn wekelijks nationale producties. Het centrum bevindt zich grotendeels onder het wateroppervlak. Een luxe badplaats met kapitale villa’s uit het begin van de vorige eeuw,  de beroemde Planches, veelkleurig parasols, winkelcentrum (40 boetieks)dat oogt als een filiaal van Parijs en toch alles op de schaal van een (heel mooi) dorp.

Centrum van paardensport. De 4.000 inwoners zijn voor 90 procent afhankelijk van het toerisme. Liefst 2.000 kamers en 40 restaurants. Onmiskenbaar  het immens grote Barrière-hotel, hetgeen zowel overdag als ‘s avonds verlicht een plaatje is.

Heerlijk om hier een dagje door te brengen met de Atlantische Oceaan als afdronk.

 

LE MONT SAINT-MICHEL

 

Op naar het derde departement, dat van de Manche. De bekendste abdij van Frankrijk die tijdens vloed middenin het water staat. Jaarlijks trekt het monumentale gebouw, dat op de lijst van werelderfgoed van de UNESCO staat, 3 miljoen bezoekers. Ze triomfeert majestueus op eenzame hoogte en domineert de wijde omgeving. Nu nog rijd je er via een dijk naartoe Ondertussen wordt hard gewerkt aan een brug die het klooster verbindt met het vasteland. Noodzakelijk door de verzanding van de baai.

 De lange geschiedenis voert terug tot 708. Toen de bisschop van Avranches op de Mont-Tombe een heiligdom ter ere van de aartsengel liet bouwen. Het groeide uit tot een bedevaartsoord. In de 10e eeuw vestigen de Benedictijnen zich er, waarna een dorp ontstaat in het lager gelegen gedeelte. In de 100-jarige oorlog blijkt het een onneembare vesting en groeit het uit tot symbool van de nationale eenheid.  De abdij dient nog 11 jaar als gevangenis voordat het in 1874 tot historisch monument wordt verklaard. Dan ook volgt een grondige restauratie Wie de commerciële rimram in het dorp- voor lief neemt dringt uiteindelijk door tot de abdij, met vele wonderschone facetten op het gebied van religie, architectuur en historie.

Er is een slechter4 moment denkbaar om afscheid van Normandië te nemen.